Rodzaje kaktusów


Acanthocalycium


W rodzinie acanthocalycium wyróżnia się ponad 10 gatunków kaktusów. Mają one kształt kuli i nie są zbyt wymagające. Kwiaty tych kaktusów też posiadają kolce. Pochodzą z Północnej Argentyny. Kwiaty acanthocalycium nie są duże, ale są bardzo piękne. Odcienie ich kolorów wahają cię od białego i żółtego do jasno niebieskiego i fioletowego.


Uwagi do pielęgnacji    
Temperatura: zimą minimalna +8-10° С.
Światło: latem potrzebują dużo słońca, co stymuluje kwitnięcie.
Podlewanie: latem umiarkowane, zimą minimalne, albo można całkowicie zaprzestać podlewania. Więcej wody latem potrzebuje Acanthocalycium ktimpelianuni.
Rozmnażanie: nasiona.

Acharagma


W rodzinie acharagma wyróżnia się tylko dwa gatunki kaktusów: Аcharagma aguirreana i Аcharagma roseana. Kaktusy te pochodzą z Północy Meksyku.  W przyrodzie występują z reguły pojedynczo, bardzo rzadko można spotkać nieduże grupy tych roślin.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: zimą minimum +10° С.
Światło: latem pomieszczenie powinno być bardzo jasne.
Podlewanie: latem umiarkowane, zimą minimalne, albo w ogóle można przestać podlewać.


Aporocactus


Kraj pochodzenia – Meksyk. W przyrodzie rośnie przede wszystkim w lasach tropikalnych. Wyróżnia się 6 gatunków. Hodowla w warunkach domowych jest trudna, najłatwiej wyhodować Aporocactus flagelliformis. Łodygi mają jasno zielony kolor, posiadają słabo widoczne żebra. Kolce kaktusów aporocactus są krótkie, mają żółtawobrązowy kolor. Kwiaty są w kolorze różowym, w średnicy mają około 7 cm i wyglądają bardzo efektownie na cienkich łodygach, zwłaszcza, kiedy jest ich dużo. Kwitnienie rozpoczyna się pod koniec zimy. Pędy tego kaktusa warto czasami obcinać, usuwać niezbyt ładne i długie pędy. Rany posypać sproszkowanym węglem.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: umiarkowana. Zimą w czasie spoczynku 7-10°С, minimalna 5°С.
Światło: Dużo światła. Kaktusy aporocactus lubią dużo światła, ale wiosną trzeba go przyzwyczajać do słońca sukcesywnie. W najbardziej upalne i słoneczne dni warto trochę przyciemnić.
Podlewanie: intensywne wiosną i latem, od jesieni sukcesywnie się ogranicza, zimą bardzo rzadkie (przy chłodnej temperaturze).
Nawożenie: od końca wiosny do połowy lata.
Wilgotność powietrza: dobrze toleruje suche powietrze. Polecamy jednak regularnie spryskiwać, co zapobiega pojawieniu się przędziorków.
Przesadzednie: doniczka powinna być nie bardzo głęboka, ponieważ korzenia tych kaktusów są słabe. Młode rośliny trzeba przesadzać co rok czy co dwa lata, stare – co 2-3 lata.


Ariocarpus

Kaktusy z rodziny ariocarpus nie posiadają ani żeber, ani kolców, z kolej łodyga posiada odrosty, przypominające owoce agawy. Kolor większości tych kaktusów dobrze ich maskuje wśród kamieni. Kwiaty pojawiają się na górze, która u niektórych kaktusów pokryta jest puszystą „czapką”. Rosną kaktusy ariocarpus bardzo powoli. Pochodza one z Północy Meksyku i Południa Stanów Zjednoczonych. Wszystkie kaktusy ariocarpus wydzielają gęstą substancję, którą miejscowi często wykorzystują jako naturalny klej.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: zimą minimlana +10° С.
Światło: lubią słońce.
Podlewanie: dobrze tolerują suszę, podlewanie zimą powinno być minimalne.
Rozmnażanie: nasiona.


Arrojadoa


Rodzina kaktusów arrojadoa pochodzi z Brazylii. Wyróżnia się 7 odmian kaktusów w tej rodzinie. Maksymalna długość tych kaktusów to 2 m, średnica łodygi wynosi maksymalnie 6 cm. Ilość żeber waha się od 7 do 17. Na górze niektórych odmian znajdują się pączki gęstych włosków.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: zima nie może być wyższa niż +8-10°С.
Rozmnażanie: nasiona.


Astrophytum


Wśród kaktusów astrophytum można wyróżnić 6 gatunków kaktusów. Pochodzą one z południa Stanów Zjednoczonych i z Meksyku. . Kaktusy astrophytum posiadają ostro zaznaczone żebra. Kwiatki z reguły mają kolor żółty albo biały. Niektóre kaktusy z tej rodziny przypominają od góry gwiazdę. Kwitnienie rozpoczyna się latem,  kwiaty posiadają słaby aromat, a średnica tych kwiatów osiąga 7,5 cm. Pielęgnacja tych kaktusów jest dość trudna.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: umiarkowana. Zimą podczas spoczynku najlepsze temperatura to 7-10°С, latem najlepiej przechowywać na świeżym powietrzu (na przykład, na balkonie).
Światło: intensywne, dużo słońca zarówno zimą, jak i latem.
Podlewanie: wiosną i latem umiarkowane, od jesieni podlewanie należy ograniczać, zimą można w ogóle nie podlewać.
Nawożenie: od końca wiosny do połowy lata.
Wilgotność powietrza: lubią suche powietrze.
Przesadzenie: gleba powinna zawierać dużo wapna (żeby zwiększyć zawartość wapna wystarczy dodać skorupę jajek do ziemi). Młode rośliny należy przesadzać co rok, stare – co dwa lata.
Rozmnażanie: nasiona.


Aztekium


Kaktusy z rodziny aztekium pochodzą z Meksyku. Mają dość niezwykły wygląd. Posiadają ostre żebra, które są pokryte poziomymi bruzdami, przez co przypominają opony samochodowe. Na górze kaktusa znajduje się grube pokrycie, przypominające wełnę. Właśnie w tym miejscu pojawiają się później białe albo różowe kwiatki.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura : zimą minimum  +10°С.
Światło: lekki cień.
Podlewanie: latem regularne, ale umiarkowane, zimą minimalne.  
Rozmnażanie: nasiona.


Blossfeldia


Rodzina blossfeldia liczyła wcześniej 9 rodzajów kaktusów, jednak teraz wszystkie są połączone jako jeden rodzaj – Blossfeldia liliputana. Jak wskazuje nazwa, te kaktusy mają bardzo małe rozmiary. Średnica łodygi z reguły nie przekracza 1cm. Nie posiada kolców i żeber. Kwiatki są bardzo drobne, z reguły białe, nie przekraczają w średnicy 7-8 mm. Pochodzą te kaktusy z Ameryki Południowej (z Argentyny i Boliwii). Te kaktusy to rzadkość w kolekcjach prywatnych, więc jeżeli jesteś szczęśliwym posiadaczem tego kaktusa, masz powód do dumy.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura:  zimą minimum +2° С.
Światło: zalecany lekki cień.
Podlewanie: latem warto zwiększyć cień i regularnie spryskiwać wodą, podlewać regularnie, ale z umiarem latem. Zimą można podlewać bardzo rzadko. Blossfeldia dobrze znosi brak wody.
Rozmnażanie: nasiona.


Browningia


Rodzina browningia liczy 11 rodzajów kaktusów: aibiceps, altissima, amstutziae, caineana, candelaris, chlorocarpa, columnaris, hertlingiana, microsperma, pilleffera, viridis. Te kaktusy pochodzą z Boliwii i Peru.W warunkach naturalnych te kaktusy osiągają wysokość ponad 10 m.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: zimą minimum +12° С, dla B. candelaris +15° С.
Światło:  lubi słoneczne jasne pomieszczenia.
Podlewanie: latem umiarkowane, zimą minimalne.
Rozmnażanie: nasiona.


Carnegiea


Kaktusy carnegiea pochodzą z Meksyku. Wysokość nawet  15 m, a średnica – 65 cm. Miejscowa nazwa tych kaktusów Suguaro/Suhuaro.  Kaktusy z tej rodziny można często zobaczyć w ogrodach botanicznych, a także w prywatnych kolekcjach. Ilość żeber waha się między 12 a 24. Długość koleca nawet do 7 cm.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura:  zimą minimum +7°С.
Światło: Jasne słoneczne światło.
Podlewanie: najbardziej intensywne na koniec lata i początek jesieni.
Rozmnażanie: nasiona.


Cephalocereus


Ta rodzina kaktusów pochodzi z Meksyku. Liczy ona około 50 rodzajów kaktusów. Rozpowszechnił się tylko jeden  - Cephalocereus senilis. W warunkach naturalnych ten kaktus osiąga wysokość 15 m, i w średnicy – 40 cm. W warunkach pokojowych żyje długo i też osiąga duże rozmiary. Łodyga ma kształt cylindryczny i jest pokryta włoskami o długości nawet do 10 cm, kolce mają odcień żółty. W warunkach pokojowych nie kwitnie. Największą trudnością w pielęgnacji tego kaktusa jest zapewnienie zimą dość niskiej temperatury.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: umiarkowana. Zimą w okresie spoczynku 6-7°С, minimum 5°С, w suchym pomieszzceniu.
Światło: maksymalne słoneczne oświetlenie. Cephalocereus jest zabezpieczony przed słonecznymi poparzeniami włoskami. Bez wystarczającego słonecznego światła łodyga zbyt się wydłuża, włoski się skracają, i kaktus traci swój urok.
Podlewanie: umiarkowane wiosną i latem, od jesieni sukcesywnie ograniczyć, zimą można w ogóle nie podlewać, ale pomieszczenie musi być chłodne. Źle znosi zbyt dużo wilgoci w glebie.
Nawożenie: od końca wiosny do połowy lata.
Wilgotność powietrza: przy zbyt suchych warunkach włoski się łamią. Jednak zbyt wysoka wilgotność również jest szkodliwa. Polecamy regularnie spryskiwać kaktus, a zimą w żadnym przypadku nie trzymać go blisko kaloryferów.
Przesadzenie: nie znosi organicznych domieszek do gleby. Dla zachowania włosków w dobrym stanie można dodać do gleby skorupę jajek. Przesadzać trzeba młode kaktusy co rok – co dwa lata, stare – co 2-3 lata.
Rozmnażanie: najczęściej nasionami.


Cereus

Pochodzi z Ameryki Południowej. Kaktusy z rodziny cereus przypominają duże świece, stąd też nazwa cereus – „woskowy”. Rodzina liczy około 35 rodzajów kaktusów. Wspólną cechą tych roślin jest specyfika ich dużych kwiatów. Po kwitnieniu słupek kwiatka pozostaje na roślinie, nie odpada, a często nawet zostaje na owocu. Większość kaktusów z tej rodziny jest bardzo duża, ale w warunkach pokojowych nigdy nie osiągają swojej naturalnej wielkości. Kaktusy te nie są zbyt wymagające.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: zimą w czasie spoczynku+10-12° С, minimum +8°С. Latem najlepiej przechowywać na otwartym powietrzu.
Światło: pomieszczenie musi być bardzo jasne. Jednak w najbardziej słoneczne i upalne dni warto na początku ukryć przed słońcem. Najlepiej czują się na oknach południowych i południowo-wschodnich.
Podlewanie: intensywne podlewanie w okresie wegetacji, w tym czasie warto też zastosować nawozy. Latem trzeba regularnie spryskiwać ciepłą wodą. Jesienią i zimą trzeba ograniczyć podlewanie tylko do rzadkich przypadków, kiedy gleba całkowicie jest sucha.
Rozmnażanie: nasiona, sadzonki, ukorzenienie części łodygi.


Ciritia


Kaktusy Ciritia zostały wyróżnione dopiero na koniec XX wieku. Wygląd tych kaktusów jest dość dziwny. Górne części łodyg wyglądają czasami jak ziarenka kawy. Kaktusy te pochodzą z Boliwii. Swoją budową ciritia przypomin908/7a kaktusy copiapoa. Zielone łodygi o kształcie kuli mają rednicę zaledwie kilka centymentrów. Kolce są tylko w dolnej części łodygi.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: zimą +10° С.
Światło: dobrze znoszą słoneczne światło.
Podlewanie: zimą można w ogóle nie podlewać.
Rozmnażanie: sadzonki.


Cleistocactus


Ta rodzina kaktusów pochodzi z Ameryki Południowej, a w szczególności z Argentyny, Urugwaju, Paragwaju, Boliwii i Peru. Rodzina liczy około 50 rodzajów kaktusów. Większość z nich są kaktusami-krzewami ze smukłymi cylindrycznymi łodygami, które są udekorowane jaskrawymi kolorowymi kolcami.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: latem pokojowa, zimą +10-12° С (minmum +5° С).
Światło:  lubi jasne pomieszczenia.
Podlewanie: latem potrzebują dużo wody, częstego spryskiwania i regularnego nawożenia. Zimą podlewać rzedko, tylko kiedy gleba jest bardzo sucha.
Rozmnażanie: nasiona i boczne pędy.


Coleocephalocereus


Rodzina tych kaktusów w warunkach naturalnych rośnie tylko w Brazylii. Liczy 6 rodzajów kaktusów. W  warunkach naturalnych osiąga wysokość 5 m. Łodygi najczęściej są pionowe, mogą się rozgałęziać. Kolce są cienkie, jest ich dość dużo i mają one długość do 45 cm.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: zimą najlepiej około  +12-13° С.
Światło: lubi dużo słońca.
Podlewanie: od początku jesieni ograniczyć.
Gleba: niezbędny dobry drenaż.
Rozmnażanie: poprzez ukorzenienie części  łodygi i nasiona.


Echinocactus


Bardzo stara rodzina kaktusów, która zawiera około 10 typów dużych kaktusów w kształcie kuli. Rozmiary tych kaktusów są tak duże, że rozpowszechnił się tylko jeden rodzaj - Echinocactus grusonii. Ten kaktus o kształcie kuli może osiągnąć nawet 40 cm w średnicy. Jednak po kilku latach kaktus trochę się wydłuża i nabiera kształtu cylindrycznego. Echinocactus ma ostre i mocne kolce w kolorze żółtym. W warunkach pokojowych nie kwitnie. Łatwy do pielęgnacji.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: umiarkowana. Zimą w okresie spoczynku najlepsza temperatura to 8-10°С, minimalna 5°С, w suchym pomieszczeniu. Latem najlepiej trzymać na otwartym powietrzu.
Światło: mocne jasne oświetlenie zarówno zimą, jak i latem. Lubi dużo światła i słońca.
Podlewanie: umiarkowane wiosną i latem, od początku jesieni sukcesywnie należy ograniczać podlewanie, zimą bardzo rzadko w chłodnym pomieszczeniu.
Nawożenie: od początku wiosny do połowy lata.
Wilgotność powietrza: lubi suche powietrze, ale regularne spryskiwanie ciepłą wodą będzie jak najbardziej na miejscu.
Przesadzenie: warto dodać do gleby skorupę jajek w proporci 3-5% do całości gleby. Przesadzać trzeba według potrzeby – kiedy korzenie już wystają z otworów do drenażu. Młode kaktusy warto przesadzać co drugi rok, stare – co 4-5 lat.


Echinocereus


Ta rodzina kaktusów posiada około 100 rodzajów różnych z wyglądu i kształtu kaktusów. Można wyróżnić trzy grupy w tej rodzinie: nieduże rośliny z cylindrycznymi łodygami i kolcami, kaktusy w kształcie kulki z mała ilością kolców i duże rozgałęzione kaktusy z dużymi mocnymi kolcami.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: umiarkowana. Zimą w okresie spoczynku 10-12°С, minimalna temperatura 8°С, w suchym pomieszczeniu.
Światło: mocne jasne oświetlenie zarówno zimą, jak i latem. Echinocereus lubi dużo światła i słońca.
Podlewanie: umiarkowane wiosną i latem, od początku jesieni sukcesywnie należy ograniczać podlewanie, zimą bardzo rzadko w chłodnym pomieszczeniu.
Nawożenie: stosować specjalne nawozy od końca wiosny do połowy lata.
Wilgotność powietrza: echinocereus lubi suche powietrze, ale regularne spryskiwanie ciepłą wodą będzie jak najbardziej na miejscu.
Przesadzenie: młoda roślina – co rok bądź co drugi rok, stara – co 2-3 lata.
Rozmnażanie: nasiona i sadzonki.


Echinopsis


Jeden z najbardziej rozpowszechnionych u nas kaktusów, Ta rodzina liczy około 50 rodzajów kaktusów. Młode mają kształt kuli, potem się wydłużają i dorosła roślina ma kształt cylindryczny. Kwitną zazwyczaj dużymi białymi kwiatami. Mają z reguły dużo pędów bocznych (tzw. „dzieci”).


Uwagi do pielęgnacji
Nie są wymagające
Temperatura: umiarkowana. Zimą w okresie spoczynku 5-10°С.
Światło: jasne. Echinopsis mogą stać w słońcu tylko po stopniowym przyzwyczajeniu, inaczej roślina może się poparzyć, ale nawet jeżeli roślina już przyzwyczajona do słońca, w najbardziej upalne i słoneczne dni lata warto zapewnić jej cień.    
Podlewanie: umiarkowane od wiosny do połowy lata, ale bardziej obfite, niż innych kaktusów. Zimą podlewanie jest rzadkie.
Nawożenie: wiosną i latem.
Wilgotność powietrza: lubią częste spryskiwanie.
Przesadzenie: korzenia dobrze są rowinięte, dlatego trzeba dobrać dużą doniczkę. Młody kaktus trzeba przesadzać co rok, stary – co drugi rok.
Rozmnażanie: łatwo się rozmnażają za pomocą nasion i pędów bocznych. Kwitną na czwarty-piąty rok.


Ferocactus


Kraj pochodzenia – Meksyk i Południe Stanów Zjednoczonych. Wyróznie się około 35 gatunków. W większości są ogromne i niezbyt się nadają do hodowli domowej. Te kaktusy z rodziny ferocactus, które jednak są dostosowane do hodowli domowej, nie kwitną w warunkach domowych. Mimo to kaktusy są cenione za swoje piękne kolce.  W okresie wegetacji kolce wydzielają słodki syrop, który po zastygnięciu tworzy cukrowe kryształki. Polecamy je zdejmować ostrożnie pędzelkiem zamoczonym w spirytusie.


Uwagi do pilęgnacji
Temperatura: umiarkowana. Zimą w czasie spoczynku najlepsza temperatura to 8-10°С, minimalna 7°С, w suchym pomieszczeniu. Latem najlepiej przechowywać na świeżym powietrzu.
Światło: Dużo światła i słońca zarówno zimą, jak i latem.
Podlewanie: umierkowane wiosną i latem, od jesieni ograniczć podlewanie, zimą podlewać bardzo rzadko w chłodnym pomieszczeniu.
Nawożenie: Od końca wiosny do połowy lata.
Wilgotność powietrza: dobrze tolerują suche powietrze, ale należy regularnie spryskiwać ciepłą wodą.
Przesadzenie: do gleby warto dodać 20% gliny. Młode kaktusy przesadzać należy co rok, stare – co kilka lat.
Rozmnażanie: nasiona.


Hatiora


Kaktusy hatiora pochodzą z Brazylii. W tej rodzinie rozróżnia się 4 gatunki kaktusów. Kwiaty hatiory mogą mieć kolor czerwony, różowy, a nawet mogą mieć odcień fioletowy.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: lubi temperaturę umiarkowaną, albo nawet chłodną, około 18-20°C, od września do października należy zapewnić kaktusowi temperaturę nie przekraczającą 15°C i suche powietrze. Po zakończeniu kwitnienia również niezbędna jest chłodna temperatura, zapewniająca okres spoczynku. Ten okres trwa do maja, w tym czasie należy ograniczyć podlewanie. Zimą minimlana teperatura nie powinna spadać poniżej 10°C.
Światło: lubi jasne pomieszczenia, ale warto zapewnić lekki cień, którty uchroni przed promieniami słońca. Dobrze się czuje przy północnym oknie.
Podlewanie: Od momentu pojawioenia się pąków aż do końca okresu kwitnienia trzeba podlewać intensywnie – gleba powinna być cały czas wilgotna. W czasie spoczynku częstotliwość podlewania zależy od temperatury powietrza.
Nawożenie: po trzech tygodniach od przesadzenia (na początku lata po okresie kwitnienia) co dwa tygodnie do końca sierpnia..
Wilgotność powietrza: trzeba od czas do czasu spryskiwać.
Przesadzenie: przesadzać należy po okresie kwitnienia – na koniec lutego. Doniczka powinna być duża, ale nie głęboka. Roślina potrzebuje dobrego drenażu.
Rozmnażanie: sadzonki, mające 2-3 segmenty. Z reguły sadzonki tego kaktusa łatwo się korzenią o dowolnej porze roku. Sadzonki po ścięciu trzeba trochę podsuszyć i zasadzić płytko w wilgotnej glebie. Z góry można przykryć szklanym słoikiem, nie zapominając o regularnym przewietrzaniu.


Mammilaria


Jest to największa rodzina kaktusów w której wyróżnia się aż 500 gatunków roślin. Wśród tych kaktusów można znaleźć takie, które nie są wymagające i jednocześnie łatwe w uprawie, więc często można zobaczyć w domach  prywatnych kolekcjonerów, ale są w tej rodzinie także bardzo wymagające kaktusy, które są spotykane bardzo rzadko. Kaktusy mammilaria mają bardzo charakterystyczną cechę, która pozwala łatwo je odróżnić od innych roślin – na łodydze znajdują się małe brodawki zamiast żeber. Ze szczytów tych brodawek wyrastają kolce. Kwiaty pojawiają się między brodawkami.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: Umiarkowana. Zimą w czasie spoczynku 7-10°С w suchym pomieszczeniu. Dla gatunków z meszkiem temperatura minimalna zimą to 15°С, ale i bardziej wysokie temperatury zimą nie są wskazane. Latem niezbędne jest dobre wietrzenie, więc najlepiej przechowywać te kaktusy latem na balkonie albo w ogrodzie.
Światło: Lubią bardzo dużo światła i słońca.
Podlewanie: Zimą bardzo rzadko (raz na miesiąc bardzo malą ilością wody – tylko tyle, żeby zamoczyć górną warstwę gleby). Niekture gatunki zimą nie trzeba w ogóle podlewać. Od początku wiosny należy zwiększać intensywność podlewania, i od maja do końca czerwca podlewać umiarkowanie albo intesywnie, w zależności od poody. Od sierpnia należy zmniejszać częstotliwość podlewania, w październiku podlewanie powinno być ograniczone. Dokarmiać nawozami należy wiosną i latem.
Wilgotność powietrza: dobrze tolerują suche powietrze, jednak latem wymagają regularnego spryskiwania.
Przesadzenie: Z reguły mają dużo pędów bocznych (tzw. „dzieci”), więc potrzebują przestronne doniczki, ale niezbyt głębokie. Młode należy przesadzać co rok, stare – co dwa lata.
Rozmnażanie: pędy boczne i nasiona. Nasiona wymagają podgrzewania i temperatury gleby 20-25°С.


Notocactus


Pochodzą z Brazylii, Paragwaju, Boliwii i Argentyny. Cechą charakterystyczną kaktusów z rodziny notocactus jest to, że dość wcześnie i obficie kwitną, kwiaty są duże. Bardzo lubią świeże powietrze, więc latem najlepiej trzymać te rośliny na balkonie albo w ogrodzie.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: umiarkowana albo ciepła, około 22-23°С. Zimą w czasie spoczynku 10-12°С, minimum 10°С, w suchym pomieszczeniu.
Światło: Dużo światła, ale przyzwyczajać do słońca wiosną należy sukcesywnie, w najbardziej uplane i słoneczne letnie dni warto chroniż przed mocnym słońcem.
Podlewanie: intensywne wiosną i latem, ograniczać nalezy od jesieni, zimą – bardzo rzadko.
Nawozy: Od początku wiosny do połowy lata.
Wilgotność powietrza: dobrze tolerują suche powietrze.
Przesadzenie: młode – co rok czy dwa, stare – co 2-3 lata.
Rozmnażanie: nasiona i pędy boczne.


Opuntia


Kaktusy z rodziny opuntia bardzo się od siebie nawzajem różią, ale jest cecha charakterystyczna dla większośći gatunków – duża ilość bardzo drobnych kolców, które czasami ciężko zauważyc gołym okiem, ale łatwo poczuć, jeżeli się dotknie ręką, wtedy dłoń zaczyna mocno swędzić. Niestety, większość tych kaktusów nie bardzo się nadaję do domowej uprawy, ponieważ z reguły osiągają bardzo duże rozmiary i nie są zbyt ładne. Większość roślin z tej rodziny w warunkach domowych nie kwitnie, ponieważ kwitnienie następuje dopiero po osiągnięciu przez kaktus określonych rozmiarów, co w przypadku opuntii w pomieszczeniu jest niemożliwe. Dla uprawy domowej nadają się najbardziej małli przedstawiciele tej rodziny.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: umiarkowana. Zimą 7-10°С, minimum 5°С, w suchym pomieszczeniu.
Światło: lubią dużo światła, ale wiosną należy przyzwyczajać do słońca sukcesywnie. Bez wystarczającego światła i słońca te kaktusy się wydłużają i tracą swój urok.
Podlewanie: umiarkowane wiosną i latem, od jesieni należy ograniczać sukcesywnie, zimą – bardzo rzadko.
Nawożenie: od końca wiosny do połowy lata.
Wilgotność powietrza: dobrze tolerują suche powietrze. Zalecane jest jednak regularne spryskiwanie.
Przesadzenie: młode – co rok czy dwa, stare – co 2-3 lata.
Rozmnażanie: nasiona i sadzonki.


 Parodia


Kaktusy parodia pochodzą z Brazylii, Paragwaju, Boliwii i Argentyny. Wyróżnia się około 150 gatunków. W większości kaktusów wierzchołek łodygi jest lekko skrzywiony w stronę słońca. Podczas kwitnienia kwiaty pojawiają się w jednym miejscu, tworząc przy tym bukiet. Te kaktusy bardzo lubią słońce i świerze powietrze, więc latem najlepiej przechowywać na balkonie albo w ogrodzie.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: Umiarkowana albo ciepła, około 22-23°С. Zimą najlepsza temperatura to 10-12°С, minimalna 7°С, w suchym pomieszzceniu.
Światło: Lubią dużo światła i słońca zarówno zimą, jak i latem.
Podlewanie: wiosną i latem – intensywne i obfite, od jesieni sukcesywnie się ogranicza, zimą – bardzo rzadko.
Nawożenie: od końca wiosny do połowy lata.
Wilgotność powietrza: wolą suche powietrze.
Przesadzenie: młode – co rok czy dwa, stare – co 2-3 lata.
Rozmnażanie: sadzonki, niektóre gatuki – nasiona. Sadzonki najlepiej się korzenią w temperaturze około 22-23°С.

Rhipsalidopsis


Rhipsalidopsisy pochodzą z lasów tropikalnych Ameryki Południowej. Te kaktusy są podobne do rodziny Schlumbergera, ale są cechy odróżniające. Kwiaty kaktusów rhipsalidopsis mają budowę symetrii promienistej, słupek jest bardzo krótki, a kwiaty z reguły mają kształt gwiazdy. Kwitnienie rozpoczyna się wiosną i często przypada na Wielkanoc. Okres spoczynku – od października do stycznia.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: umiarkowana albo chłodna, około 18-20°C, od pazdziernika do stycznia należy zapewnić temperaturę 15-17°C.
Światło: Lubi jasne pomieszczenia, ale należy chronić przed bezpośrednim słońcem. Najlepiej się czuje na północnym oknie.
Podlewanie: Od momentu pojawienia się pąków i do końca okresu kwitnienia należy podlewać obficie, gleba powinna być cały czas wilgotna. Po okresie kwitnienia sukcesywnie ograniczyć podlewanie, od września zaczyna się okres spoczynku, więc wraz z obniżeniem temperatury należy bardzo ograniczyć podlewanie tylko do momentów, kiedy gleba jest całkowicie sucha.
Nawożenie: Dokarmiać nawozami należy od marca do czerwca co drugi tydzień..
Wilgotność powietrza: Zaleca się regularne spryskiwanie i ciepły prysznic od czasu do czasu.
Przesadzenie: Przesadzać należy po okresie kwitnienia – na koniec maja, początek czerwca. Doniczka powinna być duża, ale nie zbyt głęboka. Niezbędny jest dobry drenaż.
Rozmnażanie: nasiona i sadzonki, które wsadza się po kilka sztuk do jednej doniczki. Sadzonki przed sadzeniem trzeba podsuszyć w ciągu około 2 dni i ukorzenić w wilgotnej glebie, ale nie zagłębiając w ziemi, wystarczy, że tylko dolna część segmentu będzie po prostu dotykać gleby.


Rhipsalis


To są kaktusy epifityczne (leśne). Wygląd tych kaktusów nie przypomina stanardowych kaktusów. Dobrze prezentują się w podwieszanych koszykach. Z reguły kwitną w okresie Świąt Wielkanocnych, czyli okres kwitnienia przypada zazwyczaj na kwiecień-maj.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: umiarkowana, około 18-20°C, zimą najlepiej nie przekraczać 15°C, minimum 10°C.
Światło: Potrzebują jasnego pomieszczenia, zwłaszcza zimą, ale jednocześnie wymagają schronienia przed słonecznymi promieniami. Najlepiej się czuje przy wschodnim i zachodnim oknie.
Podlewanie: od momentu pojawienia się pąków – przypada to z reguły na okres marzec-wrzesień – podlewać należy obficie, gleba powinna być cały czas wilgotna. Potem należy sukcesywnie ograniczać podlewanie, a zimą należy podlewać bardzo rzadko, tylko kiedy gleba już całkowicie jest sucha.
Nawożenie: od kwietnia do sierpnia co dwa tygodnie.
Wilgotność powietrza: Należy regularnie spryskiwać liście wodą.
Przesadzenie: doniczka nie powinna być głęboka. Niezbędny jest dobry drenaż. Przesadzć należy po kwitnieniu.
Rozmnażanie: sadzonki i nasiona. Z reguły sadzonki tego kaktusa łatwo się korzenią o dowolnej porze roku. Sadzonki po ścięciu trzeba trochę podsuszyć i zasadzić płytko w wilgotnej glebie. Z góry można przykryć szklanym słoikiem, nie zapominając o regularnym przewietrzaniu.


Schlumbergera


Ta rodzina kaktusów pochodzi z wilgotnych lasów Ameryki Południowej. Są to kaktusy epifityczne, inaczej leśne. Zazwyczaj kwitną w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Z latami łodyga schlumbergera twardnieje, robi się jak by „drewniana”, wtedy kaktus źle się rozgałęzia. Żeby roślina nie wyglądała na jednostronną – tak się zdarza, kiedy po stronie lepszego oświetlenia jest więcej liści – kaktus trzeba czas od czasu obracać różnymi stronami do światła. Tylko podczas pączkowania i kwitnienia nie można przemieszczać i obracać kaktusa. Dla zwiększenia gęstości można przeciąć nierozgałęzione pędy. Najczęściej pączki pojawiają się właśnie na młodych pędach, dlatego częste podcinanie tego kaktusa spowoduje bardziej obfite kwitnienie.


Uwagi do pielęgnacji
Temperatura: latem normalna, najlepiej nie przekraczająca 25°C. Od września do połowy listopada trzeba zapewnić czas spoczynku przy temperaturze 15-16°C, minimum 12 °C. Od momentu pączkowania i kwitnienia (od listopada do końca stycznia) należy przemieścić kaktus do bardziej ciepłego pomieszczenia - około18-20°C. Kiedy kwitnienie minie, znów zapewnić chłodne pomieszczenie z temperaturą 15-16°C.
Światło: pomieszczenie powinno być jasne, ale obowiązkowo musi być zabezpieczenie przed bezpośrednim słońcem. Dobrze rośnie przy północnym oknie.
Podlewanie: podczas pączkowania i kwitnienia należy podlewać często i dużo, ziemia powinna być cały czas wilgotna. Potem kaktus trzeba przesadzić  i utrzymywać glebę umiarkowanie wilgotną do końca kwietnia. Od kwietnia do września podlewać, dopiero jak ziemia w doniczce będzie sucha. Od września podlewanie należy ograniczyć i na okres dwóch miesięcy zapewnić chłodne i suche warunki.
Nawożenie: stosuje się nawozy po 3 tygodniach od przesadzenia (po okresie kwitnienia) co dwa tygodnie aż do września.
Wilgotność powietrza: lubią regularne spryskiwanie i ciepły prysznic.
Przesadzenie: przesadzać trzeba po okresie kwitnienia – na koniec lutego. Doniczka powinna być obszerna, ale nie zbyt głęboka. Obowiązkowy drenaż.
Rozmnażanie: sadzonki, mające 2-3 segmenty. Z reguły sadzonki tego kaktusa łatwo się korzenią o dowolnej porze roku. Sadzonki po ścięciu trzeba trochę podsuszyć i zasadzić płytko w wilgotnej glebie. Z góry można przykryć szklanym słoikiem, nie zapominając o regularnym przewietrzaniu.   

 

Wszystkie prawa zastrzeżone © 2012

Created by Tonias